Improvisatievoorstellingen ontstaan vanuit het niets. Spelers nemen risico's en maken ook fouten. De angst om fouten te maken kan leiden tot blokkeren en niet meer de vloer op durven gaan. Daarom is het belangrijk om de negativiteit rondom het maken van fouten weg te halen. Het enige foute spelaanbod dat een improvisatiespeler kan doen, is geen spelaanbod doen.

Verandering en ontwikkeling op de werkvloer vraagt om risico's nemen en fouten durven maken.
De kunst van het doen, is het durven nemen van risico's. Hierbij is belangrijk dat je accepteert dat je fouten mag maken en leert hoe je hier het beste mee om kunt gaan.

Een improvisatiespeler die op de vloer duidelijk is in het wie, wat en waar, schept ook duidelijkheid voor zijn medespelers.

Duidelijkheid op de werkvloer kan irritaties en onzekerheid voorkomen. Mensen die duidelijk zijn, komen op voor zichzelf en hun keuzes.

Bij accepteren zegt een speler overal ja op. Hij accepteert ideeën en spelimpulsen van zichzelf en van de ander. Wanneer dat niet gebeurt, stopt de ontwikkeling van een scène.

Ja, maar... of nee zeggen op de werkvloer kan tot onnodige discussies leiden en geen resultaat opleveren. Ja, en... zorgt juist voor een open werkhouding, stimuleert samenwerking en biedt ruimte voor oplossingen.

Wil een improvisatievoorstelling slagen, dan is het noodzakelijk dat spelers elkaar voor 100 procent steunen en zich verantwoordelijk voelen voor elkaar. Spelers moeten erop kunnen vertrouwen dat wanneer ze niet weten hoe een scène verder gaat, er een medespeler komt om te helpen.

Door samen te werken op de werkvloer, raken mensen op elkaar ingespeeld. De hierdoor ontstane veiligheid kan leiden tot het opzoek gaan naar nieuwe mogelijkheden.

In het hier en nu zijn is belangrijk voor improviseren. Alle scènes ontstaan ter plekke. Als speler heeft het geen nut om plannen te maken. Een medespeler kan namelijk altijd een ander spelaanbod doen.

Op de werkvloer betekent dit dat het noodzakelijk is om vooropgezette plannen los te laten, om op deze manier altijd een passende reactie te geven op de actie van een ander.

Twee teams van elk vier spelers dagen elkaar uit tot het spelen van geïmproviseerde scènes. Het publiek geeft hiervoor suggesties. Drie rechters geven hun waardering voor het vertoonde spel. Zij letten op techniek, inhoud en amusement. Het publiek mag tijdens de voorstelling rozen gooien om hun waardering te tonen voor mooie momenten.

Korte scènes | Groots spel | Geen atributen | Inbreng van het publiek | Wedstrijdvorm

De Lama's was een Nederlands televisieprogramma van BNN dat voor het eerst werd uitgezonden op 29 juni 2004. Vier spelers maakten met suggesties van publiek en een speciale gast geïmproviseerde scènes. De presentator leidde de scènes in en gaf het signaal om af te ronden.

Korte scènes | Groots spel | Snelheid | Oneliners | Op de lach | Inbreng publiek

In het televisieprogramma De Vloer Op van het Humanistisch verbond worden doorgewinterde acteurs uitgedaagd om op de toppen van hun kunnen te improviseren. De regisseur bereidt van tevoren de opdrachten voor. De acteurs werken vervolgens de scènes uit, onvoorbereid, in het bijzijn van publiek. Tijdens de improvisaties kan de regisseur ingrijpen, het spel stilleggen en eventueel nieuwe acteurs inbrengen.

Lange scènes | Nadruk op acteurskwaliteiten | Attributen | Geen inbreng publiek

In een voorstelling Terugspeeltheater nodigt de spelleider het publiek uit verhalen en gebeurtenissen uit eigen leven te vertellen. Het publiek krijgt de verhalen direct teruggespeeld door een aantal acteurs en muzikanten. Afhankelijk van het soort verhaal wordt uit verschillende vormen gekozen, de ene keer beeldend, de andere keer verbaal of muzikaal.

Nadruk op spel | Persoonlijk | Diepgang | Inbreng publiek